over mij

Ik ben Eveline Roux (1976). Ik coach vrouwen met ADHD, zodat zij bewuste keuzes maken en ADHD in hun eigen voordeel gebruiken. Dat doe ik in mijn eigen coachpraktijk in Purmerend en online via Zoom. Net als veel andere vrouwen met ADHD, kwam ik er pas als volwassene achter dat ik ADHD.

Eveline Roux

Op mijn 36e kreeg ik de diagnose. Het was alsof ik mijn eigen handleiding had gevonden. Alle puzzelstukjes vielen op zijn plek. Doordat ik mijn gedrag beter kon plaatsen, accepteerde ik het ook van mezelf. Ik was niet ‘zomaar’ een onrustige jobhopper, die vaak ergens aan begon, maar het niet afmaakte. Ik was meer dan dat. Sterker nog. Een aantal van mijn positieve kanten, zoals empatisch en  recht door zee zijn, het out of the box-denken en oog voor detail hebben, kon ik ook direct aan mijn ADHD linken. Wel had ik graag eerder geweten dat ik ADHD heb!

Ik neem je mee naar midden jaren ’90 wanneer ik op mijn 18e, vrij impulsief, besluit te verhuizen naar Mallorca. Zoals zo vaak voel ik me na een paar maanden onrustig. Het eiland en het werk boeien me niet meer. En dezelfde onrust die mij naar het buitenland dreef, brengt mij zes maanden later  alweer terug naar Nederland. Ook hier vind ik geen rust en na twee jaar, die ik vul met uitzendbaantjes, verhuis ik toch weer naar Mallorca. Lang verhaal kort; twee weken later heb ik het alwéér gezien en pak ik het eerste vliegtuig terug. Met een kat. Die neem ik in een impulsieve bui mee. Ik was alleen vergeten dat ik geen eigen huis heb in Nederland, dus met kat en al trek ik bij mijn ouders in.

Na 16 jaar -de kat is uiteindelijk altijd bij mijn ouders blijven wonen- krijg ik de diagnose ADHD. Sindsdien weet ik dat ik niet direct meer hoef te reageren op die impulsieve gedachten. Ze zijn er nog wel, maar ze zitten me niet meer in de weg. Ik weet uit ervaring dat deze gedachten voorbij waaien. Ik luister nu beter en aandachtiger naar mezelf. Naar het gevoel onder die eerste impuls. Op die manier laat ik ADHD in mijn eigen voordeel werken. En zijn mijn ouders een hoop -ongevraagde- huisdieren bespaard gebleven!

Naast coach voor vrouwen met ADHD ben ik ook moeder van drie heerlijke (pre)pubermeiden. Ik ben getrouwd met een Fransman en samen voeden we onze dochters tweetalig op. We hebben twee hondjes, Bruno en Bram, die we uit het asiel haalden. Verder ben ik (schoon)dochter, (schoon)zus en tante in een heel fijne familie. Ik ga redelijk mindful door het leven, maar mediteren is (nog?) niet helemaal mijn ding. Ik ben groot fan van earl grey thee en Tony Chocolonely Karamel Zeezout. Ik ben Lean Six Sigma Green Belt en voordat ik coach werd, werkte ik o.a. in de goededoelensector en was ik grondstewardess. Zingen kan ik niet (althans, niet in de juiste toon), maar ik hou wel heel erg van muziek. Als ik me moet focussen, zet ik het liefst heel hard het liedje ‘Don’t stop me now’ van Queen op.

Stom!

’s morgens vroeg voor het hele gezin brood smeren en dan zelf vergeten te ontbijten| in de file staan | verspilling van talent | boze witte mannen | troep op de eettafel | liegende mensen | vlees zonder keurmerk van de Dierenbescherming | voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten | mensen die zeggen ’tja ik vergeet ook wel eens wat, dan heb ik zeker ook ADHD’

Lievelings…

boek: Grote Panda en Kleine Draak | pen: Bic round stic blauw | sjaal: eentje die niet kriebelt! | plek om te wandelen: bos | seizoen: zomer (maar lente en herfst vind ik ook heerlijk; zolang de zon maar schijnt!) | ADHD-inzicht: hulp vragen mag!