blog

Krijg het heen en weer

Weet je waar ik zo af en toe het heen-en-weer van krijg? Dat mensen zich hardop afvragen of ik wel ADHD heb…

Ga toch heen. Ja, ik heb ADHD. En nee, dat zie je niet aan de buitenkant. Ik zie toch aan jou ook niet of je pijn in je knie hebt. Om maar wat te noemen.

Het meest irritante vind ik, als mensen het als een compliment bedoelen.

Dat is net zo stom als dat je tegen een bekende Nederlander zegt ‘nou in het echt lijk je niet zo dik als op tv…’ Pardon??

Dus als je het niet merkt aan mij en het komt toevallig ter sprake (nou is dat met mijn werk als ADHD-coach niet meer zo heel toevallig natuurlijk 🙂 ), trek dan alsjeblieft niet in twijfel of ik echt wel ADHD heb. Vraag me liever hoe het zich bij mij uit, bijvoorbeeld. Of verzin een andere -oprechte- vraag. Of niet, ook goed.

Oh ja, nu ik toch bezig ben. Dank je wel, maar Nee! Je hoeft mij ook niet te vertellen dat ik gewoon vijf minuten eerder mijn wekker had moeten zetten, om toch op tijd te zijn. Dat kan ik zelf ook wel verzinnen.

Maar soms kun je als AD(H)D-vrouw nou eenmaal niet zo goed omgaan met je AD(H)D. Bijvoorbeeld als je een paar weken slecht hebt geslapen. Of als je ongesteld moet worden (dank je wel hormoonschommelingen!). Tja en dan kom je misschien te laat. Dat is balen, en geloof me, daar baalt de AD(H)D-vrouw waarschijnlijk nog meer van dan iemand anders.

Gelukkig gaat het ook vaak heel goed en kom je, ondanks je AD(H)D gewoon op tijd op afspraken. Of liggen je sleutels op de goede plek. En puilt je wasmand niet uit.

Alleen niemand die ziet hoeveel werk je daaraan had. Hoe hard je daarvoor je best hebt gedaan.

Des te frustrerender is het als dan wordt gezegd ‘jij ADHD? Nee, joh, tegenwoordig krijgt iedereen zo snel dat labeltje. Jij hebt het echt niet hoor!’

Dus lieve niet-AD(H)D’er; mogen wel alsjeblieft afspreken dat je dat gewoon niet meer doet??